Historia wykupów lewarowanych w obecnej formie sięga końca lat 70-tych XX w. W Stanach Zjednoczonych przejmowane były wtedy niewielkie rodzinne przedsiębiorstwa, borykające się z problemem sukcesji zarządzania. Pionierami rynku były Kohlberg Kravis Roberts & Co (KKR), Clayton Dubilier & Rice, Forstmann Little & Co., które zarządzały funduszami LBO.
Rynek ten gwałtownie wzrósł w latach 80-tych, kiedy wprowadzenie nowego instrumentu finansowego - obligacji śmieciowych, umożliwiło przejęcie przez LBO nawet największych przedsiębiorstw. Był to okres agresywnych transakcji, którym sprzyjała koniunktura, wzrost wartości aktywów funduszy emerytalnych skupujących obligacje śmieciowe oraz aktywność banków inwestycyjnych. O skali transakcji świadczy wykup RJR Nabisco przez Kohlberg Kravis Roberts & Co za 31,4 mld USD.

Pod koniec lat 80-tych zaczęto krytykować politykę wykupów lewarowanych. Stało się tak m.in. za sprawą załamania rynku obligacji śmieciowych po aresztowaniu ich inicjatora Michaela Milkena i skandalu na Wall Street po którym upadła firma Drexel Burnham Lambert. Część firm przejętych w ramach LBO zawiesiła wtedy spłatę swojego zadłużenia, np. Campeau, Federated Departament Stores, Macy's, Gateway.
Jednymi z największych transakcji był wykup przez fundusz Blackstone sieci hoteli Hilton (26 mld USD), przejęcie ponad 600 obiektów należących do Equity Office Properties Trust, największego w USA właściciela biurowców i obiektów komercyjnych (39 mld USD), przejęcie Chryslera przez fundusz Cerberus oraz miliardowe wykupy dokonane przez pioniera transakcji LBO Kohlberg Kravis Roberts & Co, m.in. RJR Nabisco (31,4 mld USD), niemieckiego koncernu telewizyjnego ProSiebenSat.1 (wspólnie z Permirą), First Data Corp., giganta zajmującego się przetwarzaniem transakcji kartami płatniczymi i zarządzaniem sieciami terminali.

W Europie jedną z większych transakcji był wykup włoskich książek telefonicznych, tzw. yellow pages za 5 mld euro. W Polsce jednorazowe transakcje dokonywane przez zagraniczne fundusze private equity dochodzą do wielkości kilkuset milionów złotych, choć zdarzają się na ponad miliard zł, np. ponowny wykup telewizji Aster w 2006 roku za 1,6 mld zł przez funduszu Mid Europe Partners. 

Fundusze typu private equity są bardzo popularne w wielu krajach, szczególnie Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii skąd trafiły do Polski. Dobrym przykładem funduszu typu private equity, który stosuje wykupy lewarowane jest The Riverside Company. Działa on od 1988 roku i specjalizuje się w inwestycjach w dojrzałe firmy średniej wielkości, których wartość nie przekracza 100 mln USD. W fundusz inwestują głównie firmy ubezpieczeniowe, międzynarodowe banki, fundusze emerytalne, fundacje i tzw. fundusze funduszy. Do tej pory zrealizował już sto kilkadziesiąt inwestycji o łącznej wartości ponad 2 mld USD. W samym 2006 roku zrealizował 25 transakcji LBO. Przykładowe transakcje to nabycie: ITT Richter Chemie-Technik GmbH (wiodący dostawca pomp, zaworów, regulatorów i związanych z nim usług dla branży chemicznej i farmaceutycznej, posiadający zakłady w Niemczech i Chinach, dostarczający produkty i usługi m.in. dla Akzo Nobel, BASF, Bayer, Degussa, Dow DSM, Formosa Plastics, Grace, Pfizer Uhde, Sanofi Aventis, Schering), Advanced Information Systems Group (AIS Group - dostawca specjalistycznych rozwiązań technologicznych dla przemysłu motoryzacyjnego, lotniczego i odlewniczego, jest globalnym liderem w dziedzinie rozwiązań informatycznych dla branży odlewniczej).

Największy do tej pory wykup LBO w regionie Europy Centralnej został dokonany przez konsorcjum, któremu przewodziła Innova Capital. Był to wykup firmy MobilTel, bułgarskiego operatora komórkowego za 1.2 mld euro. Konsorcjum bankowe sfinansowało kredyt 650 mln euro.

Pierwszym projektem LBO w Polsce był wykup telewizji kablowej Aster City w 2003 roku przez konsorcjum pod przywództwem brytyjskiej firmy private equity Hicks Muse. Kredytu udzieliły wtedy zagraniczne banki, w tym Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju. Także w 2003 roku podobną operację przeprowadził fundusz Advent, kupując spółkę Bolix. Kredytu udzielił wtedy Bank BPH. W tym samym czasie wykupiona została spółka Nomi (sieć sklepów „Dom i Ogród”) przez Enterprise Investors we współpracy z BZ WBK. Czwartą transakcją był wykup spółki Ergis (materiały do wykończenia mieszkań) przez fundusz DBG we współpracy z BRE Bankiem.
Na początku 2006 roku telewizja Aster przeszła w ręce nowego właściciela, funduszu Mid Europe Partners już za kwotę 1,6 mld zł. Transakcja znowu była lewarowana.

Póki co na polskim rynku najbardziej aktywnym inwestorem prywatnego rynku są fundusze działające pod marką Enterprise Investors (EI). EI zainwestował ok 1 mld zł m.in. w Agros Nova, BTC, DGS, Gamet, Harper Hygienics, Kruk, Nomi, Opoczno, Zelmer. Po wliczeniu wartości kredytów i kapitału partnerów inwestycje te przekroczyły 2,5 mld zł.

Atrakcyjność tej formy inwestowania polega na tym, że z jednej strony kredyt pozwala zwiększyć stopę zwrotu z inwestycji, z drugiej strony ogranicza ryzyko inwestycyjne funduszu. Kredyt bowiem udzielany jest spółkom, które podlegają wykupowi i to one muszą go spłacić, a nie fundusz. Zatem w ryzyku inwestycji partycypuje sama spółka i bank udzielający kredytu.

LBO wymaga gotowości banków do finansowania takich operacji, gdyż każdorazowo niezbędne jest strukturyzowanie kredytu pod konkretne potrzeby. Przy Polskim Stowarzyszeniu Inwestorów Kapitałowych (PSIK) powstał specjalny komitet LBO, w którego skład wchodzą m.in. BPH, BZ WBK, BRE i Rabobank.

---

Dodaj do: